Asil Arabian Horses
Αυθεντικά Aραβικά 'Aλογα
¨Ασίλ¨ είναι ένας όρος που χρησιμοποιούσαν οι βεδουίνοι μεταξύ τους. Σήμερα στη διεθνή χρήση σημαίνει η καθαρή φυλή, το γνήσιο, το ευγενές. Τό ¨αυθεντικό¨ αραβικό άλογο στην σημερινή εποχή δεν είναι πλέον ταυτόσημο με το καθαρόαιμο αραβικό η διαφορετικά με το αραβικό άλογο, γιατί διεθνώς ο αρχικός ορισμός της αγνότητας ενός καθαρόαιμου αραβικού αλόγου είναι το άλογο που πρέπει να εντοπίζει όλους τούς προγόνους του στην εκτροφή των βεδουίνων στην Αραβική χερσόνησο και δεν μπορεί να διατηρηθεί διασταυρώνοντας το με άλλες ράτσες. Λιγότερο από 2% των αλόγων διεθνώς είναι αποδεκτά ως αυθεντικά αραβικά άλογα έτσι για την διαφύλαξη και το συμφέρον της διατήρησης τους κρατώντας τα έθιμα και τις παραδόσεις που υπάρχουν από την αρχαιότητα χρησιμοποιείται πλέον ο όρος ¨Ασίλ Αραβικό¨άλογο.
Κάθε ασίλ αραβικό άλογο έχει ένα γένος μια γραμμή έναν σωματότυπο. Στο σύνολο υπάρχουν πέντε βασικά σωματότυπα όπως: σαγκλάουι(saqlawi),νταχμάν(dahman),κουχαϊλάν(kuhaylan),χατμπάν
(hadban),αμπεγιάν(abbeyan).
Ο προφήτης Μωάμεθ το 570 με 632 μετά έβλεπε μια λίμνη στην έρημο όπου εκαντοτάδες φοράδες έσβηναν την δίψα τους αφού είχαν στερηθεί το νερό από μέρες , ο θρύλος λέει μετά από ένα μακρύ ταξίδι στην έρημο ξαφνικά ο Μωάμεθ φώναξε στις φοράδες να επιστρέψουν σε αυτόν από τι οποίες μόνο πέντε επέστρεψαν και δεν πήγαν να πιούν νερό και λέγεται ότι έγιναν οι αγαπημένες του,και αυτές είναι γνωστές ως άλ καμσά (al khamsa) η αλλιώς ως οι πέντε φοράδες του προφήτη, οποίες αντιπροσωπεύουν τις πέντε μητριαρχικές γραμμές που αναφέραμε ποιο πάνω.
Σαγκλάουι(Saqlawi)
Μια γραμμή γενικά κομψή, μικρόσωμη αλλά γνωστή για το κάλος της , την φινέτσα και την αντοχή της,το όνομα προέρχεται από την λέξη σακλά(saqla) που σημαίνει κλωτσιά,τα σαγκλάουι έχουν την ιδιότητα να κλωτσούν τα πόδια τους ενώ καλπάζουν.
Χάρη στην λεπτή τους σωματική διάπλαση το μεταξωτό τρίχωμά τους και την τάση να κρατούν την ουρά ψηλότερα και να κάμπτουν τον λαιμό περισσότερο από τις υπόλοιπες αυθεντικές αραβικές γραμμές που εκρέφονται στην έρημο την κάνει την ποιο όμορφη ασίλ γραμμή. Αυτό σε συνδιασμό με την ευχέρεια βάδισης και την επιδεικτική προσωπικότητα τους.
Σήμερα οι εκτροφείς αραβικών αλόγων θεωρούν τα σαγκλάουι ως έναν από τους πέντε σπουδαίους τύπους της αραβικής φυλής.΄Εχουν συμβάλλει σε αρκετές ράτσες αλόγων όπως λιπιζάν(lipizzan) ,σάγια(shagya) και γκιντράν(Gidran).
Κουχαϊλάν(Κuhaylan)
Ή γραμμή κουχαϊλάν θεωρείται η αρχαιότερη από όλες τις ασίλ γραμμές και ο όρος κουχεϊλάν χρησιμοποιείται επίσης ως περιγραφή για όλα τά αραβικά άλογα πιστεύοντας ότι όλα προέρχονται από αυτήν την γραμμή.
Γνωστή για την δύναμη την αντοχή και τον δυνατό σκελετό με την μυώδη κατασκευή τους ,τα ασίλ αραβικά άλογα αυτής της γραμμής θεωρούνται τα κλασσικά πολεμικά άλογα της ερήμου και ιδανικά άλογα σέλας.
Συνήθως έχουν χρώμα ερυθροκαστανό φαρδύ στήθος δυνατή πλάτη και συμμετρική δομή σώματος.
‘Ο Σεϊγίντ Νούρ , εγγονός του Αχμάντ είχε προβλήματα με κυβερνητικούς αξιουματούχους εκείνης της εποχής. Καί για να σώσει τον ευατό του ‘επρεπε να φτάσει στην Βαγδάτη και να παρέμβουν οι κυβερνώντες για αυτόν εκεί. Ωστόσο κινδύνευε να τον καταδιώξουν πρίν φτάσει στον προορισμό του, είχε μια πολύ δυνατή φοράδα ηλικίας περίπου δέκα ετών.Καθώς έδυε ο ήλιος ανέβηκε πάνω της σταματώντας μόνο για σύντομες αναπαύσεις και συνέχισε μέχρι που έφτασε στην Βαγδάτη. Ή φοράδα δεν ειχε ξαναφάει εκτός από μια χούφτα κριθάρι και περιορισμένες ποσότητες νερού. Ή απόσταση που είχε διανύσει ήταν οδόοντα οκτώ φαρσάνγκ. Ένα φαρσάνγκ είναι εξι χιλιόμετρα, επομένως πεντακόσια είκοσι οκτώ χιλιόμετρα. Έγινε γνωστή ως ή κουχαϊλάν ογδόοντα οκτώ φαρσάνγκ και ετσι καταχωρήθηκε στο γενεαλογικό βιβλίο ασίλ του Ιράν,και προφανώς το κατόρθωμα αυτό δεν την έβλαψε καθώς την επέτρεψε να αφήσει αρκετούς απογόνους.
Νταχμάν (Dahman)
Ή λέξη Νταχμάν σημαίνει μαύρο η σκούρο. Είναι δημοφιλείς για την ισορροπημένη τους φύση και θεωρείται η αγαπημένη γραμμή των Βεδουΐνων γιατί συνδυάζει την ομορφιά των σαγκλάουι και την δύναμη των κουχαϊλάν.Τα μάτια τους είναι μεγάλα και πολύ όμορφα, έχουν μέτρια σωματική διάπλαση με πλατύ κ κοντό κεφάλι.
Σήμερα η γραμμή νταχμάν είναι ίσως η μεγαλύτερη αυτή των Ασίλ, χάρη στις αιγυπτιακές γραμμές. Μερικά από τα ποιό σημαντικά άλογα ανήκουν σε αυτήν την γραμμή της Αιγύπτου.
Χατμπάν (hadban)
Από αυτήν την γραμμή έχουν βγεί μερικά από τα ποιό σημαντικά άλογα αναπαραγωγής όλων των εποχών, ΧΑΝΤΜΠΑΝ ΕΝΖΑΧΙ(hadban enzahi).Ανάμεσα στις πέντε φοράδες του προφήτη πολλές παραδόσεις αναφέρουν μια που ονομάζεται Χάντμπα.
Έχουν δυνατή κατασκευή, δυνατή καρδιά, φαρδιές ωμοπλάτες και αντοχή.
Αμπεγιάν (Abbeyan)
Η γραμμή Αμπεγιάν αποτελεί την σημερινή ενσάρκωση των προγόνων τους. Περγράφεται παρόμοιο με το σαγκλάουϊ όμορφο κομψό και επιδεικτικό με ψηλό κεφάλι και ουρά,πόδια αλόγου κούρσας με υπέροχη ωμοπλάτη και τεράστιο θώρακα,αποδίδοντας μεγάλη ταχύτητα ευκινησία και αντοχή.
Ένα κόσμημα τής ερήμου, φλογερό πνεύμα αλλά με γλυκιά και ευγενική ιδιοσυγκρασία συνδυάζοντας την με ‘άλλες γραμμές αλόγων έχει αποδόση στην παραγωγή αρκετών πρωταθλητών σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα.
Πολύ πριν από τις σύγχρονες θεατρικές παραστάσεις και τον αθλητισμό, τα αραβικά άλογα ζούσαν με τις φυλές των Βεδουίνων της ερήμου — όχι σε αχυρώνες, αλλά σε σκηνές, μοιράζοντας τη ζωή με τους ανθρώπους.
Για τους Βεδουίνους, η ιδιοσυγκρασία δεν ήταν απλώς σημαντική — ήταν ιερή.Επειδή τα άλογά τους ήταν κάτι περισσότερο από ζώα — ήταν οικογένεια, σύντροφοι στον πόλεμο και προστάτες. Τα αραβικά άλογα έπρεπε να είναι:
Αρκετά ευγενικός για να ζει ανάμεσα σε παιδιά στη σκηνή
Αρκετά γενναίος για να ορμήσει στη μάχη
Αρκετά πιστός για να επιστρέψει όταν τον καλέσουν
Αρκετά έξυπνος για να επιβιώσει στην σκληρή έρημο
Ήρεμοι, έμπιστοι και υπάκουοι — ακόμα και χωρίς χαλινάρι ή σέλα!
Μόνο τα καλύτερα εκτρέφονταν.
Αν ένα άλογο ήταν κακό, άπιστο ή πανικόβλητο — δεν εκτρέφονταν ποτέ. Τόσο απλά. Με το πέρασμα των γενεών, αυτό δημιούργησε το αραβικό που γνωρίζουμε σήμερα: έξυπνο, πιστό, ευγενικό και θαρραλέο.
Οι Βεδουίνοι πίστευαν,
«Το πνεύμα ενός αλόγου είναι πιο σημαντικό από την ταχύτητά του.»
«Η κακία σε έναν Άραβα είναι άγνωστη.»
Αληθινές ιστορίες από την έρημο…
Άλογα κοιμόντουσαν σε σκηνές με μωρά και γυναίκες.
Πουλάρια έπαιζαν με παιδιά, χρησιμοποιώντας ακόμη και ανθρώπους ως ξυστήρια.
Οι επιβήτορες περπατούσαν ανάμεσα σε ξένους χωρίς φόβο.
Οι πολεμικές φοράδες έμεναν ακίνητες σιωπηλές για να διατηρούν το στρατόπεδο ασφαλές.
Ο Κώδικας των Βεδουίνων δίδασκε ότι:
Το αίμα είναι σημαντικό — αλλά ο χαρακτήρας είναι το παν.
Ένας αληθινός Άραβας δίνει την καρδιά του στον άνθρωπό του.
Η ιδιοσυγκρασία πρέπει να είναι αγνή, όπως η γραμμή αίματος.
Αυτός ο ιερός κώδικας εξακολουθεί να διαμορφώνει την αραβική εκτροφή μέχρι και σήμερα. Από το ρινγκ των επιδείξεων μέχρι την ιππασία σε μονοπάτια, το ευγενές πνεύμα τους ζει.
